هوای مانده ورم می کند 

کرم ها بزرگ می شوند 

نور بر سطر آخر تکیه می زند 

و من... 

در کودکی ام، به کوچه های کاهگلی میروم

مرا پناه دهید 

مرا پناه دهید، ای زنان روسپی 

مرا که در خانه سبزم خود فروشی می کنم 

و هر شب مشق هایم را 

با سرمشقی تکراری رج می زنم